aanmeld knop
dot

Zelfvertrouwen of het gebrek eraan

logo-tekst.jpeg
De avond begon te vallen. Mijn vriend en ik zaten op het terras van ons favoriete restaurantje, waar we na een heerlijke salade zaten te genieten van een cognac (hij) en een wijntje (ik). Een tweedaags muziekfestival zou over enkele ogenblikken starten op het marktplein, waaraan we zaten.

We hadden perfect zicht op het podium. De licht- en rookeffecten waren zojuist uitgebreid getest en nu maakte de eerste band zich klaar voor hun optreden. Het eerste nummer begon en ik merkte dat ik als vanzelf begon te glimlachen: drums en gitaren, rockmuziek. Helemaal mijn ding. De zangeres pakte de microfoon beet... En mijn glimlach was op slag verdwenen. Vriendlief verslikte zich nog net niet in zijn cognac. Deze dame kon niet zingen! Natuurlijk, smaken verschillen en de een vindt mooi wat de ander afschuwelijk vindt. Maar hier ontkwam je gewoon niet aan het feit dat er vals gezongen werd en deze vrouw bij hoge tonen simpelweg haar eigen liedje mishandelde. We lachten erom: het was een mooie avond en we hadden hiervoor immers geen entree hoeven betalen.

 

Ik heb geen zelfvertrouwen

De band was drie nummers ver, toen ik me realiseerde dat (nu ik wel klaar was met lachen om de situatie) ik de zangeres eigenlijk heel dapper vond. Ze stond daar toch maar op het podium en moet ongetwijfeld ook zelf hebben gehoord dat het niet helemaal goed ging, maar ze ging door. Ja, ineens bewonderde ik het zelfvertrouwen dat ze duidelijk had. Ik weet zeker dat ik dat zelf niet aangedurfd had, daar zo te staan met 'all eyes on me'.

 

Zelfvertrouwen is iets waarvan ik zou willen dat het simpelweg in flessen te koop was. Ik zou er een voorraadje van inslaan. Ik heb het namelijk niet.

 

Sociaal gedrag

Het resultaat zullen sommigen die dit lezen wel herkennen: ik gedraag me in gezelschap wat houterig, ik knik of glimlach naar mensen en na het verplichte 'hoe-was-jouw-werkdag' praatje houd ik weer vlug mijn mond. Om vervolgens als levend standbeeld te fungeren. Ik zeg niks want dan zeg ik ook niks verkeerds. Ik beweeg me niet. Ik ben er niet.

 

Degenen die dit herkennen hoef ik niet uit te leggen hoe vervelend dit is. Want wij willen ons ook ontspannen voelen en sociaal zijn.

 

Is gebrek aan zelfvertrouwen erfelijk?

Heeft gebrek aan zelfvertrouwen een aanwijsbare oorzaak of zit het eenvoudig in je genen? Naar mijn mening van allebei een beetje.  Ik heb zelf zeker een aanwijsbare oorzaak: ik was een jaar of 10 en zat in de klas (met 40 kindertjes!). Er was destijds sprake van dat er vlakbij mijn woonplaats een pretpark gebouwd zou worden. De openbare discussie die hierover gaande was had ik nauwelijks meegekregen, ik dacht alleen van 'jippie, leuk!' Dus toen de leraar op een gegeven moment aan de klas vroeg wie er vóór was dat het pretpark er zou komen... bleven er 39 vingertjes beneden. Zelfs nu nog bekruipt me het gevoel dat ik op dat moment kreeg, 'is hier ergens een gat waarin ik weg kan duiken?!?'  Ik kreeg luid commentaar van de anderen en boven het tumult uit probeerde de leraar te achterhalen  waarom ik er vóór was. En alsof er zich een film afspeelde, ging juist de bel toen ik mijn mond opendeed. Gered!

 

Zelfvertrouwen vergroten

Kunnen wij iets doen aan ons zelfvertrouwen? Ik denk van wel, hoewel een blijvend resultaat moeilijk te bereiken zal zijn. Maar wat mij zeker helpt:

  • Gek genoeg hoor of lees ik deze tip niet gauw: helemaal opgaan in je favoriete muziek. Zoals ik al zei is classic rock mijn ding en na 3 liedjes van Metallica, Guns & Roses of Van Halen maakt het mij niet veel meer uit of ik al dan niet verkeerd op anderen overkom.
  • Sport. Eigenlijk ben ik iemand die niks heeft met sport, niet om te kijken en niet om te doen. Maar één keer ben ik met mijn vriend meegegaan naar fitness, en hoewel ik ook daar het eerste halfuur het idee had dat ik mezelf voor schut zette, voelde ik me achteraf ge-wel-dig ontspannen. Dus al hou je er  misschien niet van, het werkt wel!
  • Zoveel mogelijk zelfstandig doen. Zelf heb ik vrij lang bij mijn ouders gewoond en heel veel dingen werden voor me gedaan. De schatten bedoelden het goed, maar hierdoor maakte ik geen fouten en kon daarvan dus ook niet leren. dus laat je niet teveel betuttelen en kom zelf in actie.
  • Je kunt natuurlijk ook de hulp van professionals inschakelen en een training volgen om meer zelfvertrouwen te krijgen. Hierbij is de kans dat het effect langdurig is volgens mij toch wel het grootst.

Iedereen bepaalt natuurlijk zelf wat hem of haar het best helpt. ik wens hoe dan ook iedereen die zich in mijn verhaal herkent succes toe!  En kijk ook eens bij deze cursus zelfvertrouwen.


Tags: zelfvertrouwen, sociale omgang, angst, verlegen, gebrek aan zelfvertrouwen
Artikel geschreven door: Sylvia.
Publicatie datum: 2013-08-15
Wil jij ook geld verdienen met artikelen schrijven? Meld je direct gratis aan!


dot

Reacties

U reageert als gast. Heeft u een account, log dan eerst in.

Typ de Captcha code over:

Plaats een reactie:


Categorieën

Gezondheid Financieel Elektronica Auto & vervoer Afvallen & dieet Reis & vakantie Internet & computer Wetenschap Relatie & liefde Hobby & werk Recepten Kunst & cultuur Huis & tuin Werkstuk/Essay/opstel Recensies Mijn eigen verhaal Sport Seksualiteit Zwangerschap Dier & natuur Verzorging & mode Opvoeding Feestdagen Overige Nieuws toen en nu Wonderlijk & bizar Verslaving