aanmeld knop
dot

Cosmetica in de middeleeuwen 13e en 14e eeuw.

logo-tekst.jpeg
In de vroege Middeleeuwen waren gezichtsverfraaiingen duivels. God had de mens geschapen naar zijn beeld en gelijkenis en wie waagde het om daar verbeteringen op aan te brengen? Vrouwen waren trouwens in die tijd niet veel meer dan lastdieren.

Dat veranderde nadat de mannen van hun kruistochten waren teruggekeerd en souvenirs als geparfumeerde oliën en kleurstoffen voor ogen en lippen meebrachten. Aanvankelijk waren het eerst de prostituees maar later ook de adellijke dames die zich verfraaiden met deze meegebrachte schatten.

 

Schoonheidsideaal middeleeuwen

Maar ondanks dat de mensen er mooier uit begonnen te zien, eigenlijk verzorgde men zich heel erg slecht. Ze hadden een slecht gebit en er kwamen ook veel ziektes zoals de pest. De mensen poederde zich heel vaak per dag en haalde dit er nooit af. Hierdoor kwam er dus een kalklaag op het gezicht te zitten. Ze droegen een kraag die de kalk opving zodat deze niet op de kleding terecht kwam. De make-up gebruikte ze dus ook om o.a. ziektes te verbergen. Enkele schilderijen uit die tijd tonen ons dit “schoonheidsideaal”, waarop men ook de bleke gelaatskleur en de felrood gekleurde mond kan zien. De adellijke dames meden ook de buitenlucht om een zo’n bleek mogelijke huid te behouden.

 

Bleke huid

Gewone vrouwen die buiten werkten en daardoor een gezonde kleur kregen, verfde de gezichten en hun haren. Niet welgestelde vrouwen waren feitelijk beter af. Zij gebruikte maïsmeel en borax om de huid te bleken, waardoor de schade beperkt bleef tot een slecht ademende huid. Verder gebruikte ze bessensap om hun lippen en wangen te kleuren.

 

Maar vrijwel altijd was het nastreven van het schoonheidsideaal verreweg van gezond. De vaak giftige stoffen die men gebruikten zorgden ervoor dat de mensen bij bosjes stierven. Enkele minder gevaarlijke producten uit het verleden zijn oa. wolvenbloed, krokodillenkliertjes, zwijnenhersenen. Magische toverspreuken uitspreken bij het bereiden en het toepassen van deze cosmetische producten moesten de magische kracht ervan bevorderen. 

 

Isabella van Beieren

Isabella van Beieren liet zich door de alchemisten en tovenaars dergelijke substanties, begeleid door mystieke toverformules, op het gezicht aanbrengen. Soms waren de producten zo agressief, dat ze niet alleen sproeten en vlekjes in de huid verwijderden, maar ook hele delen van de huid tot aan het onderhuid-bindweefsel vernietigden.

 

Rouge

Veel van de door de Grieken en Romeinen toegepaste producten werden in die tijd herontdekt. Het malachieten het antimoniumpoeder kleurden weer de oogleden.

De rode fuchius, vervaardigd uit kwiksulfaat, gaf de lippen een rode kleur en ook gebruikte men het gemalen schors van de notenboom gemengd met zwijnenvet. Roze of pink werd de modekleur voor rouge in de welgestelde klasse. Deze werd dan opgebracht als een ronde vlek die bijna niet vervaagd werd. De vrouw uit de hogere klasse hield ook van een bleke gelaatskleur en in de late middeleeuwen werd vaak wit lood gebruikt om dit te bereiken. Deze stoffen werden opgenomen door huid en mond en hadden hierdoor uiteindelijk ook nog een schadelijke werking voor het lichaam. 


Tags: Geschiedenis, Make-up, Uiterlijk, Schoonheid, Visagie
Bronnen: Informatie uit oude schoolboeken, Werkstukken en Aantekeningen van drie opleidingen die te maken hebben met schoonheid.
Artikel geschreven door: Miss-Fazzy.
Publicatie datum: 2012-08-05
Wil jij ook geld verdienen met artikelen schrijven? Meld je direct gratis aan!


dot

Reacties

U reageert als gast. Heeft u een account, log dan eerst in.

Typ de Captcha code over:

Plaats een reactie:


Categorieën

Gezondheid Financieel Elektronica Auto & vervoer Afvallen & dieet Reis & vakantie Internet & computer Wetenschap Relatie & liefde Hobby & werk Recepten Kunst & cultuur Huis & tuin Werkstuk/Essay/opstel Recensies Mijn eigen verhaal Sport Seksualiteit Zwangerschap Dier & natuur Verzorging & mode Opvoeding Feestdagen Overige Nieuws toen en nu Wonderlijk & bizar Verslaving