aanmeld knop
dot

Vrouw Holle, sprookje

renaissance.jpg
Er zijn veel volksverhalen. Naar het sprookje 'Vrouw Holle' zou zelfs een boom (Du Hullunder) vernoemd zijn. Het sprookje Vrouw Holle werd eeuwenlang in MIdden-Europa doorverteld, totdat de broers Grimm dergelijke volksvertellingen begonnen te verzamelen en opschreven. De sprookjes werden in boeken uitgegeven en ook voor latere generaties bewaard. Vrouw Holle is een sprookje over goed en kwaad. Leuk om voor te lezen, en om door te vertellen. Hoe gaat het sprookje van Vrouw Holle?

Het Sprookje 'Vrouw Holle' wordt ook anders genoemd, namelijk 'Gouden Elsje en Pek Elsje.' en 'Vlijtig Liesje en Luie Liesje.' Vrouw Holle wordt ook wel Holda of Hulda genoemd. Holda wordt ook beschouwd als De Witte Dame en als een godin van de dood. Vrouw Holle is dan ook een vrouw met bovennatuurlijke krachten, zoals met veel sprookjesfiguren het geval is. Vrouw Holle stamt uit het volksgeloof. Zij heeft contact met de onderwereld en heeft het bezit over bepaalde krachten en ze heeft macht. Ze kan belonen en straffen. Als ze tevreden over je is, beloont ze je rijkelijk, als ze ontevreden op je is, neemt ze wraak zonder mededogen. Goed en kwaad speelt in sprookjes meestal een belangrijke rol.

 

Vrouw Holle

Een vrouw had haar man verloren. Zij en de twee dochters van haar overleden man, bleven achter. De oudste dochter was echter niet het echte kind van de weduwe, want haar overleden man was eerder getrouwd geweest en zijn eerste vrouw was al jong overleden. De oudste dochter, het kind van zijn overleden vrouw, was mooi en ze was een hardwerkend meisje. De stiefdochter van de weduwe deed ook nog eens altijd haar best om het iedereen naar de zin te maken. Toch had haar stiefmoeder een hekel aan haar. Zij hield veel meer van haar jongste dochter, want dat was haar echte kind. De tweede dochter was echter lui en lelijk en gemeen, maar ondanks dat hield de weduwe toch veel meer van dit wrede meisje, dan van haar zachtmoedige stiefdochter. Daarom liet zij haar stiefdochter al het zware huishoudelijke werk doen. Ook haar echte dochter zette het meisje aan het werk. Ze gebruikten haar als werkster, als naaister, als verzorgster en als dienstmeid. Als ze even rust nam moest zij spinnen. Elke middag zat het mooie meisje daarom buiten bij de waterput te spinnen, en ze werkte zo hard dat het bloed van haar vingers afdroop. Omdat haar vingers zo bloedde kwamen er vlekken op de spoel waarmee gesponnen werd. Dit was een grote schrik voor het meisje want haar stiefmoeder zou vast heel boos worden als zij merkte dat er bloed aan de spoel zal. Daarom boog het meisje zich over de rand van de put om het water te bereiken om het bloed uit de spoel te kunnen wassen. Ze was echter zo zenuwachtig dat de spoel uit haar handen viel in het diepe water van de put. Ze zag de spoel naar de bodem zinken.

 

In de put

Het meisje begon te huilen en met angst biechtte ze aan haar stiefmoeder op wat er gebeurd was. Haar stiefmoeder reageerde zoals het meisje al vreesde. De gemene stiefmoeder toonde geen enkel medelijden. Ze zei tegen het meisje: 'je hebt de spoel in de put laten vallen, dan moet je hem er ook weer uithalen.' Het meisje liep terug naar de put en staarde over de rand naar beneden. Het water was diep en donker en de spoel was nergens meer te zien. Ondanks dat ze waarschijnlijk haar dood tegemoet zou gaan, besloot ze toch gehoorzaam te blijven aan haar stiefmoeder en ze sprong in het koude zwarte water van de put. Ze kon niet zwemmen en het water van de put was zo diep dat het meisje al snel het leven uit zich voelde verdwijnen, en ze verloor het bewustzijn. Steeds dieper zakte ze door het koude water van de put, maar ze was het zich niet meer bewust.

 

Paradijs

Toch stierf ze niet, want ineens ontwaakte het meisje en ze zag dat ze zich niet meer in de waterput bevond, maar op een prachtige frisgroene weide. Om haar heen bloeiden de prachtigste bloemen, vogels tjilpten in de ruizelende bomen, en de hemel was blauw en fris als het water van een tropische oceaan. Nieuwsgierig en met een hart vol blijdschap begon het meisje deze nieuwe wereld te verkennen. Ze wandelde het veld vol bloemen af en daar zag ze ineens een warme oven staan. De oven lag vol versgebakken broodjes. Maar het meest wonderlijke was dat het brood kon spreken. De broden riepen het meisje: 'Toe, haal ons eruit. We zijn lekker gaar en knapperig, maar als we hier nog langer liggen verbranden we!'
Het meisje voelde mededogen met het brood en haalde de bakplaten met broden uit de oven, en hoewel haar maag leeg was, kwam ze niet aan eten toe, want ze hoorde alweer stemmen om hup roepen. Het waren rozige appels die aan een boom hingen, verderop in een tuin. De appels riepen: 'Meisje, schud alsjeblieft aan de boom. We zijn rijp en we moeten vallen.' Het meisje begon met al haar kracht aan de boom te schudden en het regende appels. Een deel van de appels vielen op haar hoofd, en ook al deed dit pijn, het meisje klaagde niet. Toen alle appels los waren gekomen van de takken van de boom, verzamelde ze de vruchten in haar schort. Daarna maakte ze mooie torens van opgestapelde appels.

 

De ontmoeting met Vrouw Holle

Na al dit werk liep het meisje verder, in de richting van een klein huisje op een erf. Achter het raam zat een oud vrouwtje, maar ze zag er niet vriendelijk uit. Ze had grote tanden en kleine glinsterden ogen. Maar haar lange haar was wit als sneeuw. Het meisje wilde rechtsomkeert maken maar de vrouw riep haar terug: 'Wees niet bang lief kind. Ik zoek juiste een sterk meisje zoals jij. Als je voor me werken komt dan zal ik je rijkelijk belonen. Het belangrijkste is echter dat je elke dag mijn veren dekbed heel goed schudt, zodat de veren rondvliegen. Dan zal het op aarde sneeuwen, want ik ben vrouw Holle.'
Omdat het meisje een dak boven haar hoofd nodig had en een plaats om te slapen, besloot ze het een kans te geven. Ze besloot bij het vrouwtje te gaan werken en dat viel haar niet tegen. Elke dag deed ze het huishouden voor het oude vrouwtje en het dekbed van het vrouwtje schudde het meisje elke dag uit door het raam, en dat deed ze zo lang en zo goed, dat het dagelijks sneeuwde op de wereld. De vrouw zorgde goed voor het meisje. Ze gaf haar elke dag genoeg te eten en te drinken en ze was altijd vriendelijk. Ondanks dat het meisje nu een veel beter leven had als haar leven in de wereld boven de put, werd ze na een tijdje toch somber. Omdat ze zo'n goed hart had, miste ze zelfs haar stiefmoeder en stiefzuster, terwijl zij haar altijd slecht behandeld hadden. Ze leed aan heimwee en wilde terug naar huis. Ze ging naar vrouw Holle en zei tegen haar dat haar heimwee zo sterk was dat ze veel verdriet had en dat ze wilde proberen om weer naar huis terug te keren om te zoen of alles wel goed ging met haar stiefmoeder en stiefzuster.

 

Terug naar huis

Vrouw Holle toonde begrip voor het verdriet van het meisje, en ze zei: 'Je bent een lief meisje met een groot hart, en je hebt zeer goed voor me gewerkt. Als je zo naar huis verlangt dan moet ik je laten gaan. Ik zal je daarom zelf weer naar boven brengen.'
Ze pakte de hand van het meisje en naam haar mee. Hand in hand liepen ze naar een hoge poort. 'Ga er maar onder staan,' zei vrouw Holle. En het meisje deed wat het oude vrouwtje van haar vroeg. Toen begonnen er goudstukken op het meisje neer te vallen, en alle goudstukken bleven aan haar lichaam kleven. Aan haar haren, haar schouders, haar jurk, haar armen en handen en zelfs haar schoenen werden met goud bedekt.
'Dit is je beloning voor al het harde werken,' zei vrouw Holle. Ook haalde ze de spoel uit haar zak die het meisje ooit in de put verloren had. Ze gaf de schone spoel aan het meisje met de woorden: 'Ga nu maar naar huis, je bent rijk en hoeft de rest van je leven niet meer te werken. En de spoel heb ik altijd voor je bewaard.' Ze zwaaide naar het meisje, maar toen sloot de poort en ineens was het meisje weer terug bij de waterput waar ze ooit was ingesprongen. Op de rand van de put zat de haan, die kraaide: 'Kukeleku, wie hebben we daar? Het is een jonkvrouw, met zuiver goud haar!'

 

Rijkdom

Het meisje liep het huis in, en ze zag haar stiefmoeder en stiefzuster. De twee waren zo blij dat het meisje zoveel goud meebracht dat ze zowaar eens aardig tegen haar waren. Al snel echter werden de gemene stiefmoeder en stiefdochter jaloers op het meisje. Nadat ze vertelt had hoe ze in de put gesprongen was om de spoel te zoeken, en hoe ze bij Vrouw Holle gewerkt had en hoe deze haar beloond had met vele kilo's goud, vond de stiefmoeder dat haar lelijke stiefdochter ook in de put moest springen, om nog meer goud op te halen. Het luie meisje ging bij de waterput zitten spinnen, stak zichzelf expres met de spoel in de vingers en sprong met spoel en al de put in. Ook zij verloor in de put het bewustzijn maar ze ontwaakte net als haar stiefzuster, in de mooie wereld van vrouw Holle. Daar zag ze het veld vol bloemen, en verderop de oven met brood. Het brood smeekte ook haar om uit de over gehaald te worden, maar het meisje had geen zin om haar handen te branden en zei tegen het brood: 'Jullie denken toch zeker niet dat ik mijn handen ga branden om een paar broden te redden?' Ze liep weg en met de broden liep het niet goed af. Even later zag ze de boom met appels, en deze vroegen haar of ze aan de boom wilde schudden, maar ze antwoordde: 'Als ik aan de boom schudt, dan vallen er appels op mijn hoofd. Ik heb daar geen zin in.' Ze liep weg en liep meten door naar het huis van Vrouw Holle.

 

Luie dienstmeid

Het meisje bood zich aan als dienstmeid en Vrouw Holle nam haar in dienst. De eerste dagen deed het luie wicht nog haar best om het huishouden goed te doen, maar al snel kwam haar ware aard naar boven en ze deed alles maar half of helemaal niet. Haar belangrijkste taak, het uitschudden van het veren dekbed, deed ze helemaal slecht. Daardoor sneeuwde het bijna nooit meer op de wereld. Hele dagen lag het meisje op bed te luieren. Vrouw Holle probeerde het meisje aan te sporen om te werken maar het meisje werd brutaal en ze deed precies waar ze zelf zin in had. Toen zei vrouw Holle dat het meisje niet langer meer voor haar hoefde te werken en dat ze haar naar huis zou sturen met haar verdiende loon. Het lelijke meisje was tevreden, ze wilde graag met goud behangen naar huis terugkeren dus ging ze al snel onder de poort staan.

 

Poort met pek

Toen begon uit de poort pek te regenen, de kleverige teer zette zich vast aan haar hele lichaam. Daarna vielen er veren over de pek, en zo kwam het meisje thuis, overgoten met pek en veren. Op de rand van de put zat weer de haan en die kraaide: ''Kukeleku, wie hebben we daar? Het is een meid met teer in het haar!'

 

De zusters bleven vanaf die dag wat ze waren, de een was rijk en met goud behangen, maar de ander kon de teer haar hele leven niet meer van zich afwassen.


Tags: vrouw holle sprookje, sprookjes, sprookjes van Grimm, sprookjesboek
Artikel geschreven door: TryOut.
Publicatie datum: 2015-08-12
Wil jij ook geld verdienen met artikelen schrijven? Meld je direct gratis aan!


dot

Reacties

U reageert als gast. Heeft u een account, log dan eerst in.

Typ de Captcha code over:

Plaats een reactie:


Categorieën

Gezondheid Financieel Elektronica Auto & vervoer Afvallen & dieet Reis & vakantie Internet & computer Wetenschap Relatie & liefde Hobby & werk Recepten Kunst & cultuur Huis & tuin Werkstuk/Essay/opstel Recensies Mijn eigen verhaal Sport Seksualiteit Zwangerschap Dier & natuur Verzorging & mode Opvoeding Feestdagen Overige Nieuws toen en nu Wonderlijk & bizar Verslaving