aanmeld knop
dot

Ze kreeg een vinger. Ze pakte mijn hele lijf.

logo-tekst.jpeg
Met dank aan de motivatie, die ik kreeg voor het schrijven van dit verhaal. Niet te vergeten mijn kinderen, mijn lieve vriendin, familie en vrienden hebben het voor mij mogelijk gemaakt om dit verhaal te realiseren. Gemotiveerd door al deze personen, dit verhaal, mijn visie op het samenleven met een vrouw, lijdend aan een stoornis, genaamd borderline.

Ik leerde haar kennen..


Ongeveer 10 jaar geleden kwam ik haar tegen. Ik had toen een vaste relatie. Een neef van haar (lekker
ingewikkeld hè?) kreeg verkering met een meisje die erg interessant was om mee te praten. Niet in de zin dat ik gevoelens voor haar kreeg, maar ze was gewoon een interessant persoon en gezellig in de omgang. Ook mijn toenmalige vriendin deelde mijn interesse, en zo begon een vriendschap. Ik noem haar in dit verhaal Maaike. Ik houd er niet van om echte namen te gebruiken.

 

Haar uiterlijk schrok me in eerste instantie juist af. Ze was uitdagend gekleed, had veel piercings en tatoeages. Ze was leuk om naar te kijken als ze voorbij kwam lopen, maar totaal niet mijn type. De verhalen die ze echter vertelde, en de aandacht die ze daarmee trok van iedereen was enorm. Ik hield contact met haar, samen met mijn vriendin, ook nadat de zeer korte relatie met de neef ophield. We gingen haar wel eens ophalen om op stap te gaan en we belden wel eens om zomaar te kletsen.

 

Het begon allemaal als een vrij los, totaal niet intensief, contact. Ik had een moeilijke relatie met mijn vriendin. Ze was verschrikkelijk aan het puberen en was manipulatief. Mijn sociale omgeving noemde dit een echte knipperlichtrelatie. Het sloopte me soms, maar het was ook veilig. Haar familie had mij totaal geaccepteerd als hun tweede zoon. Toen deze relatie uiteindelijk stuk liep zat vaders zelfs een potje te janken samen met mij. Hij ging een zoon missen. Bijzonder toch?

 

Toeval?
Stom toevallig, en nu na al die jaren valt het kwartje, kreeg ik Maaike aan de telefoon, precies op de avond
dat het definitief uit ging met mijn vriendin. Ze vroeg: “Hoe is het met je?” Ik zei: “Ja goed”, maar de emotie in
mijn stem kon ik niet verbergen, en daar haakte ze meteen op in. Ze nodigde me uit om wat te gaan drinken
in de stad. De nacht er voor was ik met een aantal vrienden sinds lange tijd op stap geweest. We waren naar een voorstelling geweest van een bekende DJ in het sportpaleis in Antwerpen. Toen we daar buiten kwamen
werden we als “doorsnee Nederlander” aangesproken door een groepje Belgische onderburen. Ze waren er
van overtuigd dat wij wiet bij ons droegen en drongen aan op een verkoop. Onze reactie was negatief want de
vrienden waar ik mee om ging, dus ook ikzelf, hadden juist een afkeer van drugs. De reactie van de Belgen
was extreem, een vriend van mij werd in zijn gezicht geslagen en de voorruit van mijn auto werd vernield. In
die tijd zat ik in opleiding voor politieagent en mijn enthousiasme en rechtsgevoel zorgde er voor dat ik zo
snel ik kon naar de “oproerpolitie” ben gelopen. Wat een bijzondere ervaring was dat. Deze “heren” verzochten mij om in het busje te stappen en de daders aan te wijzen.

Ik zag ze in de verte rennen en wees er naar: “Daar lopen ze”. Het gaspedaal werd kwistig ingedrukt
en even later werden een drietal jongens aangehouden. De politieagent vroeg aan mij of ik de dader kon
aanwijzen die mijn autoruit had vernield. Ik wees de jongeman aan en het gevolg was dat ik zo snel ik kon uit
het busje moest stappen. De jongen werd in het busje getrokken. De schuifdeur klapte dicht en de agent waar ik zojuist mee stond te praten nam plaats tussen mij en het busje. Hij belemmerde dus het uitzicht op de jongeman die even daarvoor mijn autoruit had vernield.

 

Wat er vervolgens gebeurde was verbazend talentvol want even later ging de schuifdeur open en ik hoorde een van de politieagenten in het busje zeggen: “Hebt gij de autoruit van die meneer kapot geslagen?” “Jawel
meneer agent”, was het antwoord van de jongen. Hij keek met een bebloed gezicht naar mij en de spijt was
in zijn ogen te lezen. Hoe hij aan dat bloederige gezicht kwam? Dat is voor mij nog steeds een raadsel, maar ik heb zo mijn vermoedens. Die nacht zaten we dus tot in de vroege ochtend op het politiebureau om aangifte te doen en schadebemiddeling te krijgen. Een heftige lange nacht was dus vooraf gegaan aan die definitieve
breuk in mijn relatie.

 

De avond die daar op volgde heb ik Maaike opgepikt en we zijn wat gaan rijden. We raakten aan de praat en ik deed mijn verhaal. Ik was klaar met vrouwen op dat moment. Veel te moeilijk want ze willen te veel en ik
was daar helemaal niet tegen opgewassen. Ze maakte me vaak verdrietig door manipulatief en puberaal
gedrag. Ik zag dan door de bomen het bos niet meer. Als man zijnde is het bijna net zo moeilijk als voor
vrouwen om met het andere geslacht te leren omgaan. Niets nieuws toch?

 

Diezelfde avond heb ik met Maaike rondgereden in mijn auto tot een uur of één ’s nachts. Op een gegeven
moment kregen we honger en we besloten ergens te stoppen. Ik kan me niet eens meer herinneren waar het
was, maar we zijn een schaal borrelhapjes gaan eten ergens in het restaurant van een hotel.


Tags: borderline, persoonlijkheidsstoornis, relaties, problemen, relatieproblemen, manipulatie
Artikel geschreven door: Sjoerd de Jong.
Publicatie datum: 2012-06-12
Wil jij ook geld verdienen met artikelen schrijven? Meld je direct gratis aan!


dot

Reacties

U reageert als gast. Heeft u een account, log dan eerst in.

Typ de Captcha code over:

Plaats een reactie:


Categorieën

Gezondheid Financieel Elektronica Auto & vervoer Afvallen & dieet Reis & vakantie Internet & computer Wetenschap Relatie & liefde Hobby & werk Recepten Kunst & cultuur Huis & tuin Werkstuk/Essay/opstel Recensies Mijn eigen verhaal Sport Seksualiteit Zwangerschap Dier & natuur Verzorging & mode Opvoeding Feestdagen Overige Nieuws toen en nu Wonderlijk & bizar Verslaving