aanmeld knop
dot

Een baan in de Thuiszorg

oude man.jpg
Een verhaal over een niet alledaagse dag, als medewerkster van de Thuiszorg. De baan die onderschat wordt, die niet altijd zo makkelijk is als dat lijkt, het is immers 'alleen maar schoonmaken.' Na dit verhaal, wat waargebeurd is, denk en hoop ik dat mensen hier heel anders over gaan denken. Thuiszorg is zoveel meer dan huishoudelijk werk.

Het is 8:30 uur en nu de kinderen op school zijn, is het voor deze mama toch echt tijd om naar haar werk te vertrekken. Kijkend naar buiten en ziende dat het alweer regent doet de moed me af en toe in de schoenen zakken. Elke keer, met zulk weer, vraag ik me af waarom ik nog steeds voor dit uurloon de deur uit ga. En toch ga ik elke keer weer, al 13 jaar.. want niet alleen omdat het m'n werk is. ik hou ervan, en van de mensen en de verhalen die erbij horen. Sommige cliënten maken het je niet gemakkelijk maar daar leer je mee omgaan. Je vindt uit hoe je het best op ze kan reageren en wat je wel en niet kan zeggen.

 

Thuiszorg, geen gewone dag

Maar vandaag is anders dan anders, deze mevrouw is op zich al een 'moeilijke' cliënte.. Niet omdat ze zoveel van me vraagt of een vies huis heeft, maar ze lijdt aan Parkinson. Bij binnenkomst doe ik mijn jas en schoenen uit, en er wijst niks op dat de ochtend heel anders gaat verlopen. Mevrouw is nooit getrouwd geweest en heeft geen kinderen, ze is erg alleen en daarom ontbijten we altijd even samen, dat vind ze fijn en gezelliger als alleen eten. Terwijl we aan tafel gaan zitten en bespreken wat we gaan doen vandaag zie ik haar constant gapen. Dat is vreemd, en ik vraag haar of ze goed geslapen heeft. Ja prima, maar ze voelt zich niet zo fit, is haar antwoord. Nog voor ik de kans krijg te reageren zie ik haar intens wit worden, en haar armen vallen van tafel. Ik ren naar haar toe en houd haar vast op haar stoel, anders zou ze er vanaf vallen. Ik zie haar met haar ogen draaien en ze begint zwaar te ademen. Ik pak mijn mobiel uit mijn broekzak, die ik overigens niet op mijn werk mag hebben, maar wat nu heel goed uitkomt dat ik die altijd wel mee heb in verband met de kinderen, en ik bel 112.

 

Tegelijkertijd dat ik bel praat ik tegen haar dat ze wakker moet blijven. 'Niet je ogen dichtdoen, kijk naar mij,' zeg ik tegen haar.

 

Ik hoor dat ze haar urine laat lopen en ze raakt even buiten bewustzijn.

Kort daarna komt de ambulance binnen, gevolgd door politie, die ook gealarmeerd is.

 

Ziekenhuis

Mevrouw is weer bij maar ze is heel slap, ze willen haar op de brancard krijgen maar ze kan niet meer zelf staan. Wel begint ze ondertussen wat te praten, niet erg duidelijk maar ze kan vertellen waar haar medicijnen staan die zij gebruikt. Ik geef mijn identiteitskaart aan de politie en bel daarna meteen de contactpersoon van mevrouw. Terwijl de ambulance medewerkers met haar bezig zijn pak ik wat schone kleding en ondergoed in. Dan wordt ze meegenomen..

 

Opruimen in de thuiszorg

Ik ga zitten en kijk naar mijn ontbijt. Het staat er nog maar trek heb ik niet meer. Ik gooi het in de prullenbak en kijk om me heen. Wat een chaos. Ik bel mijn baas en vertel wat er net gebeurd is. Officieel mag ik nu niet in haar huis zijn, want de bewoonster is immers niet thuis. Maar ik kan toch niet zo weggaan? Even bel ik mijn man en moet mijn verhaal kwijt, dat lucht op!

 

Schoonmaken

Op naar de gangkast, ik pak de emmers en dweiltjes. Verspreid door de kamer ligt urine, vieze kleding, plastic van de attributen die de mensen van de ambulance hebben gebruikt. Ik ruim het op en maak schoon, verschoon nog even haar bed en zorg dat haar was opgehangen is. Daarna trek ik de deur achter me dicht. En nog vol verbijstering over wat er net gebeurd is, fiets ik weg.  Weer door de regen.

 

Dankbaar werk

's Avonds gaat mijn telefoon, het is mevrouw! Ze klinkt helderder en wil me graag bedanken voor mijn handelen, ik ben alleen maar blij haar stem te horen. Ze moet nog even in het ziekenhuis blijven, maar ze is in goede handen. Gelukkig gebeurt dit niet elke werkdag, maar ik weet nu wel weer waarom ik elke keer voor dit schamele loontje op mijn fiets door weer en wind ga.


Tags: Zorg, werk, thuiszorg, thuishulp, schoonmaken, thuiszorg baan
Artikel geschreven door: Moedertjelief.
Publicatie datum: 2013-01-29
Wil jij ook geld verdienen met artikelen schrijven? Meld je direct gratis aan!


dot

Reacties

Moedertjelief - 2013-03-03 21:12:36  
Bedankt voor alle ( herkenbare ) reacties! Reageer
gast - 2013-02-13 22:54:00  
goed gedaan collega!!! ik ben ook bijna 13 jaar werkzaam bij de thuiszorg de cliƫnten hebben ons echt nodig.Reageer
gast - 2013-02-13 20:21:59  
Wat een verhaal en wat ontzettend goed van je handelen, een tevens collegaReageer
gast - 2013-02-13 17:22:18  
Zo herkenbaar de regering begrijpt niet dat het meer is als poetsen goed gedaan.Reageer
gast - 2013-02-13 16:56:02  
goed gehandeld! wees trots op jezelf!Reageer
gast - 2013-02-13 15:46:02  
Goed gedaan collega! Reageer
gast - 2013-02-13 15:00:59  
Zo herkenbaar! Zelf werk ik ook al 13 jaar in de thuiszorg en ik doe het nog met veel plezier. Jammer toch dat de regering het heel anders ziet. Afgelopen maandag hebben wij een bijeenkomst gehad hoe het nu straks verder moet met de thuiszorg, als de plannen werkelijk doorgaan. Wij zijn zo nodig!! Reageer
U reageert als gast. Heeft u een account, log dan eerst in.

Typ de Captcha code over:

Plaats een reactie:


Categorieën

Gezondheid Financieel Elektronica Auto & vervoer Afvallen & dieet Reis & vakantie Internet & computer Wetenschap Relatie & liefde Hobby & werk Recepten Kunst & cultuur Huis & tuin Werkstuk/Essay/opstel Recensies Mijn eigen verhaal Sport Seksualiteit Zwangerschap Dier & natuur Verzorging & mode Opvoeding Feestdagen Overige Nieuws toen en nu Wonderlijk & bizar Verslaving