Intermittent fasting is geen klassiek dieet. Het schrijft namelijk niet voor wat je moet eten, maar wanneer je eet. De methode draait om het afwisselen van periodes zonder eten met periodes waarin je wel maaltijden neemt. Tijdens de vastperiode drink je meestal alleen water, koffie of thee zonder calorieën.
Volgens informatie van het Voedingscentrum gaat het bij intermittent fasting om verschillende vormen van afwisselend vasten. Zo bestaat er een variant waarbij je om de dag weinig eet, maar ook een methode waarbij je een paar dagen per week minder eet en de rest van de week normaal.
Een bekend voorbeeld is een vasten schema waarbij iemand zestien uur niet eet en daarna acht uur de tijd heeft om maaltijden te nemen. Dit wordt vaak het 16/8 schema genoemd. Sommige mensen kiezen een eenvoudiger schema van twaalf uur vasten en twaalf uur eten. In de praktijk betekent dat bijvoorbeeld dat je ’s avonds om acht uur stopt met eten en de volgende ochtend pas weer om acht uur begint.
Het idee achter deze aanpak komt deels voort uit de gedachte dat mensen vroeger niet continu toegang hadden tot voedsel. Het lichaam zou daardoor gewend zijn aan periodes zonder eten.
Wanneer je langere tijd niet eet, verandert de manier waarop je lichaam energie gebruikt. In de eerste uren gebruikt het lichaam vooral glucose uit het bloed en uit de voorraad in de lever. Daarna schakelt het lichaam langzaam over op vetreserves.
Dat proces wordt vaak genoemd als verklaring waarom mensen met intermittent fasting gewicht verliezen. Toch blijkt uit onderzoek dat het effect vooral ontstaat doordat mensen uiteindelijk minder calorieën binnenkrijgen. Als iemand tijdens de eetmomenten evenveel calorieën eet als daarvoor, verandert het lichaamsgewicht meestal niet veel.
Er zijn ook aanwijzingen dat bepaalde bloedwaarden kunnen verbeteren wanneer iemand gewicht verliest door intermittent fasting. Zo kan het niveau van triglyceriden dalen en kan de bloeddruk lager worden wanneer er daadwerkelijk gewichtsverlies optreedt.
Voor intermittent fasting beginners kan het even wennen zijn om een nieuw eetritme te volgen. Vooral in de eerste weken ervaren sommige mensen honger in de ochtend of juist in de late avond. Vaak past het lichaam zich na verloop van tijd aan het nieuwe schema aan.
Een praktische manier om te beginnen is een mild vasten schema van twaalf uur. Dat betekent dat je bijvoorbeeld tussen acht uur ’s avonds en acht uur ’s ochtends niets eet. Daarna kun je eventueel overstappen naar een langere vastperiode als dat goed voelt.
Onderzoekers benadrukken dat de kwaliteit van voeding nog steeds belangrijk blijft. Ook bij intermittent fasting is het verstandig om voldoende groenten, fruit, volkoren producten en eiwitrijke voeding te eten. Als iemand tijdens de eetperiode vooral calorierijke snacks neemt, verandert er weinig aan het voedingspatroon.
Er is nog een punt waar onderzoekers voorzichtig over zijn. De langetermijneffecten van intermittent fasting op gezondheid zijn nog niet goed onderzocht. Daardoor is het lastig om te zeggen hoe gezond het op lange termijn precies is.
Intermittent fasting laat zien dat timing van eten invloed kan hebben op hoe mensen hun maaltijden plannen. Voor sommige mensen helpt een vasten schema om minder vaak te eten en daardoor automatisch minder calorieën binnen te krijgen. Voor anderen werkt een traditioneel eetpatroon met meerdere maaltijden per dag beter.
Wie nieuwsgierig is naar intermittent fasting beginners kan het rustig uitproberen met een eenvoudig schema en goed letten op hoe het lichaam reageert. Uiteindelijk draait een gezond eetpatroon niet alleen om wanneer je eet, maar ook om wat je eet en of het vol te houden is op de lange termijn.
