Het principe is simpeler dan je denkt. Een wolk fijn ijzerpoeder wordt aangestoken en verbrandt, net als kolen of gas dat doen. De energiedichtheid is te vergelijken met die van kolen. Er komt warmte vrij die direct bruikbaar is voor industriële processen of stadsverwarming.
Wat overblijft is geen rook maar roestpoeder. Een regeneratie-installatie zet dat met waterstof weer om in zuiver ijzerpoeder, bij voorkeur op momenten dat er veel duurzame energie is. Eén batch gaat ruim tien keer mee voordat het materiaal niet meer bruikbaar is. Zo ontstaat een kringloop waarin het metaal blijft en alleen de energie verdwijnt.
De technologie komt uit Eindhoven. Hoogleraar Philip de Goey richtte zich in 2014 volledig op ijzerpoeder als energiedrager. In 2020 kwam daar de spin-off RIFT uit voort.
Op 3 juni 2026 behandelde de Tweede Kamer meerdere moties over energiedragers. Eén ervan, van Kamerlid Flach (SGP), vraagt de regering om de knelpunten bij het inzetten van ijzerpoeder als duurzame brandstof te onderzoeken en in Europa aan te dringen op aanpassing van regels. In een eerdere versie van die motie stond ook steun via de SDE++.
De minister van Klimaat en Groene Groei gaf de motie op 9 juni het oordeel Kamer. In haar brief aan de Kamer schrijft ze dat de technologie in de demonstratiefase zit. Die fase moet uitwijzen of ijzerpoeder breed toepasbaar is. Internationaal gaat het snel, dus Nederland moet volgens haar zijn voorsprong in kennis niet kwijtraken.
Het metaalpoeder is daarmee een van de opties waar de overheid actief over meedenkt. Andere kandidaten zijn waterstofcentrales en biomassa met CO2-afvang. CE Delft zette ze in 2025 naast elkaar als alternatief voor de Eemshavencentrale.
Het geld komt al binnen. RIFT haalde in maart 2026 ruim 113 miljoen euro op om de techniek op te schalen. Het bedrijf tekende het eerste contract met isolatiemateriaalbedrijf Kingspan Unidek en werd eind augustus lid van de branchevereniging NVDE.
De prijs is ook interessant. Volgens IO+ kost industriële warmte uit ijzerpoeder in 2026 ongeveer 7,3 cent per kilowattuur. Daarmee is het concurrerend met aardgas.
Ook buiten de zware industrie gebeurt iets. In september 2026 kreeg het project Toekomstzeker Telen 500.000 euro uit de Regio Deal Sierteeltregio, om de bollenteelt met ijzerpoeder te verduurzamen. Eindhovense studenten bouwden in juni een proefinstallatie voor energieopslag in ijzerpellets, en er is al bier gebrouwen met energie uit ijzer.
Rond de techniek groeit ook een keten. SPIE Nederland onderzoekt samen met Metalot of ijzerpoeder geschikt is voor het opslaan van hernieuwbare energie. Zo'n keten bestaat uit de aanvoer van het poeder, de bouw van installatiemodules en het vervoer van roest naar regeneratiecentrales. Veel bedrijven moeten hun plek daarin nog vinden.
De grootste belofte zit misschien niet in de verbranding, maar in het bewaren van energie. IJzerpoeder verliest tijdens opslag en transport geen energie, waardoor de energie dagen, weken of maanden beschikbaar blijft. Waterstof is lastiger, want dat is niet ongevaarlijk en past slecht in dichtbevolkte gebieden. Poeder is eenvoudiger veilig op te slaan.
Kennisplatform Metalot beschrijft hoe ijzerpoeder energie kan opslaan en vervoeren voor een land dat duurzame stroom wil importeren. Een studie met Berenschot liet volgens Metalot zien dat ijzerpoeder daarvoor de goedkoopste route is.
Dat klinkt mooi, maar de keten heeft zwakke plekken. Het terugbrengen van roest naar ijzerpoeder kost energie. ABN AMRO rekent voor dat bij het omzetten van waterstof naar ijzerpoeder 24 procent van de energie verloren gaat. Daar staan andere voordelen tegenover, maar het verlies is echt.
Ook de waterstof zelf blijft een zorg. CE Delft noemt in datzelfde onderzoek de beschikbaarheid van waterstof voor 2030 een grote onzekerheid, juist omdat die nodig is voor de productie van ijzerpoeder uit ijzeroxide. Een andere deskundige stelt dat energie uit ijzer alleen duurzaam is als het materiaal volledig wordt gerecycled. Het poeder zelf is niet duur, het maken ervan kost veel energie.
Thuis voorlopig niets. De eerste toepassingen zijn stadsverwarming, industriële processen en elektriciteitsopwekking, en dus vooral bij bedrijven met veel warmtevraag. Wie in een wijk met een warmtenet woont, kan er over een paar jaar wel mee te maken krijgen.
Of roest de brandstof van straks wordt, hangt af van twee dingen die nu worden getest. Er moet genoeg groene waterstof komen om het poeder terug te winnen, en de kringloop moet ook op grote schaal blijven draaien zonder dat het verlies de voordelen opeet.