Wat Falling in Reverse bijzonder maakt, is de manier waarop ze verschillende muzikale stijlen combineren. De eerste albums leunden vooral op post-hardcore en poppunk, maar er zijn ook duidelijke sporen van metalcore en hardrock te herkennen. Het debuutalbum The Drug in Me Is You toont bijvoorbeeld stevige riffs en agressieve zang, maar daarnaast hoor je melodische lijnen en hooks die niet zouden misstaan in poppunk.
Daarmee is het niet simpelweg een rockband; Radke en zijn collega’s mengen geluiden die je normaal gescheiden zou verwachten. Soms klinkt het alsof je naar een metalcore-song luistert, terwijl de refreinen bijna popliedjes lijken. Andere keren zijn er elektronische invloeden te horen of zelfs rap-elementen, zoals in het album Fashionably Late, waarin Radke soms ritmisch en bijna rapachtig zingt.
Ronnie Radke speelt een belangrijke rol in hoe de muziek klinkt. Hij haalt inspiratie uit een breed scala aan artiesten en stijlen. Eminem en Dr. Dre hebben bijvoorbeeld invloed gehad op zijn benadering van ritme en vocalen, wat je terug hoort in sommige nummers waar hiphop en rock samenkomen. Daarnaast noemt hij zelf bands als blink-182 als invloed op het poppunkaspect van zijn werk.
Die mix van stijlen laat zien dat Radke niet bang is om te experimenteren. In sommige nummers wisselt hij moeiteloos tussen cleane zang en geschreeuwde gedeeltes, waardoor emoties en dynamiek in de muziek worden versterkt. In andere nummers wordt de zang ritmischer en lijkt het bijna alsof hij raptechnieken gebruikt, wat weer een andere kant van zijn muzikale interesses laat zien.
Als je een concert van Falling in Reverse bezoekt, hoor je die genre-verschuivingen duidelijk terug. Het ene moment zit je midden in een track die heavy en intens is, met agressieve gitaren en snelle drums, en het volgende moment hoor je een melodie die dichter bij pop staat, die meer draait om zang en een pakkende melodielijn. Er zijn zelfs stukken waarin dubstep-achtige en elektronische invloeden opduiken, wat laat zien dat de band niet vast wil zitten aan één manier van maken.
Dat kan voor verschillende ervaringen zorgen bij fans. Voor sommigen maakt die afwisseling het interessant om te luisteren, want je weet nooit precies wat je krijgt. Voor anderen kan het juist verwarrend zijn omdat het lastig is om te duiden in welk hokje de muziek thuishoort. Feit is dat de stijl niet eenvoudig vast te pinnen is en dat het geluid evolueert met elk album dat de band uitbrengt.
De combinatie van stijlen heeft ook effect op het publiek en de perceptie van de band. Niet iedereen vindt het fijn als genres door elkaar lopen, maar veel luisteraars waarderen juist de afwisseling en de energie die eruit komt. Het publiek bij optredens reageert op verschillende manieren, afhankelijk van welk nummer er gespeeld wordt: sommige songs roepen een hevige pit op, terwijl andere nummers juist aandacht vragen voor melodie en tekst.
Radke zelf lijkt zich niet al te veel aan te trekken van wat anderen van zijn aanpak vinden. Hij blijft muziek maken op zijn manier, en zoekt soms bewust grenzen op door stijlen te mengen die niet vaak samen voorkomen.
Radke heeft in interviews meerdere keren aangegeven dat hij niet per se luistert naar wat volgens anderen “hoort” in een bepaald genre. Zijn benadering van muziek is persoonlijk en breed, en dat zie je terug in de variatie in de nummers van Falling in Reverse. Het gaat voor hem niet om het volgen van regels, maar om het uitdrukken van ideeën en emoties op manieren die voor hem werken.
Die houding zorgt ervoor dat je muziek hoort die soms rauw en direct is, dan weer melodisch en zelfs speels. Het is muziek die probeert verschillende kanten van rock en aanverwante stijlen te raken, en dat maakt de band interessant om te volgen voor wie openstaat voor genre-overschrijdende muziek.
Falling in Reverse laat horen dat muziek niet altijd netjes in één vakje past. Door stijlen te combineren en te spelen met verwachtingen, toont Ronnie Radke wat er mogelijk is als je genres laat overlappen. Het maakt de band tot iets wat je met meerdere oren moet beluisteren, en levert muziek op die, ongeacht smaak, de moeite waard is om zelf te ervaren.
